پرنسس

بار الهی

tanha tarin ................... — Fri, 24 Aug 2007 08:35:00 GMT

بار الهی

کمکم کن تا پر از عشق شود دفتر دل

بار الهی

کمکم کن تا ورق پاره باطل نشوم

با تو درویش منم

گذشته از خویش منم

مثل یک شاخه سنگین پرم از بار نیاز

بار الهی چه کنم

گر به تو مایل نشوم

دل درویش من ایناین ثروت بی پرده وفا

ایه بضل توام چگونه نازل نشود

با تو درویش منم

گذشته از خویش منم

با تو از همگان پیش منم

من یکی قطره تو

تو ساحل دریای وجود

کمتر هیچم اگر

بر تو واسق نشوم

بار الهی فاصله بودنم این توفه دل

مددی کنکه سرافکنده ز حاسق نشوم

*****************************************************************

(بدون عنوان)

tanha tarin ................... — Wed, 23 May 2007 19:42:00 GMT

از غزل گریه کنم

***************************************

*******************************************************************

خانه هم غصه کجاست

نگاه

tanha tarin ................... — Mon, 21 May 2007 18:47:00 GMT

دلت وقتی تنها شد

سرود مهربانی

با کدامین خسته خواهی خواند

نگاهت

نگاهت را بچشمان

چه کسی از شوق خواهی خواند

.........

tanha tarin ................... — Mon, 23 Apr 2007 20:05:00 GMT

اگه تو نباشی دیگه

بودن

خورشید و ماه چه فایده

بودن یه اسمون

ستاره چه فایده

........

tanha tarin ................... — Tue, 10 Apr 2007 18:18:00 GMT

تا توانی دلی به دست اور که

دل شکستن هنر نمی باشد

نمی تونم

tanha tarin ................... — Sat, 07 Apr 2007 19:37:00 GMT

بی تو بودن کار من نیست

تا دلت نرفته برگرد

ما که راهمون یکی بود

چرا جاده ما رو گم کرد

بقض تو با گریه من

با شکستن وا نمی شه

تا که دستامو نگیری

گم شدن پیدا نمی شه

جاده ها رو گشت بزن

پای پیاده با خیالت

فکر تنها بودن

برای هر دو ما زیاده

خودمو پشت سر تو

تو این جاده کشیدم

به خدا نرسیدم

تو کنار من یه کوهی

من کنار تو یه دریا

ما رو با هم ارزو کن

با تو من تمام دنیام

رد تو نمی گرفتم

اشک مهتاب

tanha tarin ................... — Wed, 14 Mar 2007 21:15:00 GMT

خنجرباد

اشک مهتاب

سیل وحشت شب تردید

دست بی رحمی شب گرد

امدو خورشید رو دزدید

سرده اینجا واسه بودن

یخ زده خاطره هامون

بهار از یاد ما رفته تو سرمای زمستون

حتی یه سنگ صبور واسه درد و دل نداریم

اشنای نیست

تا گاهی سر روی شونش بزاریم

هیچ کس از ما نمی پرسه چرا غمگین صدامون

چرا غصه خونه کرده توی تصویر نگامون

من کی هستم تو کی هستی

من و تو چقدر غریبیم

.........

tanha tarin ................... — Tue, 06 Feb 2007 19:05:00 GMT

گتم بمون با من بمون گفتی می مونم

گفتم بمون با دل تنگی من بخون

گفتی می خونم

گفتم که مست و عاشقم دیونه تو

هر شب خرابم گوشه می خونه تو

گفتی ببندم احد را با یاد تو بستم

غرورم را به زیر پای تو شکستم

گفتی که باید عاشق و دیونه باشم

چون ساقی هر شب می کش می خونه باشم

گفتی که باید خاطرم شرط تو باشه

راه خیال خسته ام خط تو باشه

گفتی که بر یاس تنت پیرهن بدوزم

چون شاپرک باشم از عطرت بسوزم

گفتم و گریه کردم

ناله کردم پای تو ساختم

این دل سر به راه و چه آسون به تو باختم

رفتی اما یاد و خاطرت بر جا گذاشتی

مهرت را چه اسون در دلم کاشتی

غم

tanha tarin ................... — Sun, 04 Feb 2007 19:52:00 GMT

غم

غم یعنی من

غم یعنی شکستن

غم یعنی چشمهای من که نگاه سرد دارد

غم یعنی اشکهای من که بی اختیار جاریست

غم یعنی سکوت در میان شعله های اتش

غم یعنی دل خسته و رنج دیده من

غم یعنی ریزش برگهای پاییزی از درختان خسته

غم یعنی جدا شدن از چیزهای که دوستشان داریم

غم یعنی انتظار

غم یعنی نرفتن زمستان و نیامدن بهار

غم یعنی زندانی شدن در این دنیای فانی

غم یعنی رفتن از این دنیا با کوله بار گناه

غم یعنی گذشته های تلخ

غم یعنی اینده ای نا معلوم

غم یعنی دوست داشتن

اه اگر بروی

tanha tarin ................... — Tue, 02 Jan 2007 17:37:00 GMT

اما اگر بروی چاره ای نیست می پذیرم

اما

اماان قدر برایم از عشق باقی بگذار

که در دستهایم جا بگیرد

اگر تو بروی

که می دانم خواهی رفت

تا ان زمان که باز گردی

دنیا رو بگوید بایستد

از دوران اگر که برگردی

عشق چه می تواند باشد؟

اگر تو را عاشق نبوده باشم

حالا که شور رفتن داری

بگذار بگویم که اگر بروی

تا سلامی دگر

زندگی را بدرود خواهم گفت

نرمک نرمک اگر تو بروی

اما اگر بمانی اگر بمانی

برایت شبی می افرینم که نبوده است

و نخواهد امد

مجمع الجزایر لبخندت را خواهم گشت

و تو بر توی احساساست را

سفر خواهم کرد

چیزهای خواهم گفت که با چشم هایت

که این همه دوستشان دارم

هرگز نشنیده باشد

اما اگر بروی تنها گریه خواهم کرد

اگر بروی که می دانم باید بروی

دگر چیزی در دنیا که اعتمادم را سزاوار باشد

نخواهم یافت جز تنهای اتاق

و بهت نگاهی که رخسارهات را پوشانده

اه اگر می دانستم این مرا برای تو

نگاه می دارد

اه اگر می دانستم این مرا برای تو

خواستنی خواهد کرد

اه اگر تو بروی